Tekst źródłowy strony Balcerek Marian

'''Balcerek Marian''' – ur. 25.03.1935 w Sworowie k. Poznania, zm. 3.10.1992 w Radomiu; pedagog, specjalista z dziedziny historii pedagogiki opiekuńczej. Pochodził z wielodzietnej rodziny robotniczej. W roku 1949 ukończył Liceum Pedagogiczne w Poznaniu. W latach 1956-1963 studiował zaocznie pedagogikę na Uniwersytecie Warszawskim, pracując równocześnie jako nauczyciel, następnie dyrektor szkoły. Pełnił funkcję wizytatora do spraw opieki nad dzieckiem w Ministerstwie Oświaty i Wychowania w latach 1964-1972. Następnie został dyrektorem Departamentu Organizacji Badań i Programów Oświatowych. W tym samym czasie pracował nad rozprawą doktorską dotyczącą rozwoju opieki nad dzieckiem w Polsce w latach 1918-1939, którą obronił  na UW w roku 1974. Praca ta była pierwszą w Polsce rozprawą naukową traktującą szeroko o historii opieki nad polskim dzieckiem. Od 1978 M. Balcerek pracował w Instytucie Badań nad Młodzieżą w Warszawie jako zastępca dyrektora. W 1982 uzyskał habilitację na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu na podstawie pracy ''Rozwój wychowania i kształcenia dzieci upośledzonych umysłowo. Zarys historyczny''.  W 1989 został profesorem nadzwyczajnym. Jako samodzielny pracownik naukowy udzielał się jako członek rad naukowych zajmujących się problemami oświaty: Zespół Pedagogiki Opiekuńczej i Specjalnej Komitetu Nauk Pedagogicznych Polskiej Akademii Nauk, Komitet Redakcyjny „Szkoły Specjalnej”, Komisja Historyczna Zarządu Głównego '''[[Towarzystwo Przyjaciół Dzieci|Towarzystwa Przyjaciół Dzieci]]''', Krajowa Rada Postępu Pedagogicznego. Organizator wielu konferencji pedagogicznych o zasięgu krajowym i międzynarodowym, koordynator i realizator programów naukowych  z zakresu opieki nad dzieckiem, kształcenia dzieci upośledzonych a także kształcenia nauczycieli dla szkół specjalnych. Zajmował się również zagadnieniami z zakresu praw dziecka. Najważniejsze publikacje: ''U początków nowoczesnego systemu opieki nad dzieckiem w Polsce'' (1971), ''Stanisław Markiewicz – pionier kolonii letnich'' (1972), ''Prawa dziecka'' (1984), ''Młode pokolenie czasu kryzysu i reform. Polska młodzież ‘87'' (1988),  ''Międzynarodowa ochrona praw dziecka'' (1990).


Źródła: F. Bocian, ''Balcerek Marian'' [w:] ''Słownik Pedagogów Polskich'', red. W. Bobrowska-Nowak, Katowice 1998; J. Meissner-Łozińska, ''Balcerek Marian (1935-1992)'' [w:] ''Słownik Biograficzny Polskiej Historii Wychowania'', red. A. Meissner, W. Szulakiewicz, Toruń 2008; J. Pańczyk, W. Gasik, ''Czołowi polscy pedagodzy specjalni oraz absolwenci PIPS i WSPS z lat 1971-1992'', Warszawa 1997;  E. Tempała, ''Z karty żałobnej. Marian Balcerek (1935-1992)'', „Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze” 1993, nr 4.