Jkinal o 12:25, 10 lut 2026

2026-02-10T12:25:55Z

← poprzednia wersja		Wersja z 14:25, 10 lut 2026
Linia 1:		Linia 1:
	'''Jurkiewicz Stanisław''' – ur. 10.03.1884 we Lwowie, zm. 30.05.1954 w Warszawie; działacz społeczny, prawnik, minister rządu. Absolwent gimnazjum w Przemyślu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Do 1914 pracował jako prawnik w Przemyślu. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, więzień rosyjskich obozów jenieckich. Zbiegł do Moskwy, gdzie brał udział w organizowaniu kursów dla polskich urzędników sądowych i administracyjnych. Uczestnik prac Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego. Od kwietnia 1919 pracował w '''[[Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej\|Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej]]''', gdzie został radcą ministerialnym, następnie naczelnikiem wydziału. W 1920 uczestniczył w wojnie z Rosją Sowiecką. Od października 1920 był dyrektorem Departamentu Opieki Społecznej oraz w 1921 dyrektorem Departamentu Ubezpieczeń Społecznych. W okresie 15.05.1926-13.04.1929 pełnił funkcję Ministra Pracy i Opieki Społecznej w kolejnych rządach Kazimierza Bartla i w rządzie Józefa Piłsudskiego. Pod kierownictwem S. Jurkiewicza dążono do przeprowadzenia reform w systemie ustawodawstwa pracy oraz przygotowano projekty w sprawie ujednolicenia systemu ubezpieczeń społecznych. Po zakończeniu pracy w rządzie, był notariuszem przy Wydziale Hipotecznym Sądu Okręgowego. W latach 1937-1939 był wiceprezesem Izby Notarialnej w Warszawie. W okresie międzywojennym angażował się w działalność społeczną. Pełnił funkcję przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Reformy Mieszkaniowej, prezesa kuratorium Fundacji Domy Akademickie im. Prezydenta Gabriela Narutowicza, członka rady zarządzającej '''[[Instytut Spraw Społecznych\|Instytutu Spraw Społecznych]]''', członka rady nadzorczej Towarzystwa Osiedli Robotniczych. Przedstawiciel rządu polskiego w Radzie Administracyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy. Za całokształt działalności społecznej w kraju, w obszarze państwowej opieki i ubezpieczeń społecznych Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1924), zaś w obszarze międzynarodowej polityki społecznej i gospodarczej Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1936). W czasie II wojny światowej, przebywając w Bernie był delegatem Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej na Portugalię, nieokupowaną część Francji i Szwajcarię. Po zakończeniu działań wojennych pozostawał w Stanach Zjednoczonych i w Genewie, będąc zaangażowanym w działalność '''[[Polski Czerwony Krzyż\|Polskiego Czerwonego Krzyża]]'''. Po powrocie z emigracji w grudniu 1946 mieszkał w Warszawie i do 1954 pracował jako rzecznik interesu publicznego przy Trybunale Ubezpieczeń Społecznych.		'''Jurkiewicz Stanisław''' – ur. 10.03.1884 we Lwowie, zm. 30.05.1954 w Warszawie; działacz społeczny, prawnik, minister rządu. Absolwent gimnazjum w Przemyślu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Do 1914 pracował jako prawnik w Przemyślu. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, więzień rosyjskich obozów jenieckich. Zbiegł do Moskwy, gdzie brał udział w organizowaniu kursów dla polskich urzędników sądowych i administracyjnych. Uczestnik prac Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego. Od kwietnia 1919 pracował w '''[[Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej\|Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej]]''', gdzie został radcą ministerialnym, następnie naczelnikiem wydziału. W 1920 uczestniczył w wojnie z Rosją Sowiecką. Od października 1920 był dyrektorem Departamentu Opieki Społecznej oraz w 1921 dyrektorem Departamentu Ubezpieczeń Społecznych. W okresie 15.05.1926-13.04.1929 pełnił funkcję Ministra Pracy i Opieki Społecznej w kolejnych rządach Kazimierza Bartla i w rządzie Józefa Piłsudskiego. Pod kierownictwem S. Jurkiewicza dążono do przeprowadzenia reform w systemie ustawodawstwa pracy oraz przygotowano projekty w sprawie ujednolicenia systemu ubezpieczeń społecznych. Po zakończeniu pracy w rządzie, był notariuszem przy Wydziale Hipotecznym Sądu Okręgowego. W latach 1937-1939 był wiceprezesem Izby Notarialnej w Warszawie. W okresie międzywojennym angażował się w działalność społeczną. Pełnił funkcję przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Reformy Mieszkaniowej, prezesa kuratorium Fundacji Domy Akademickie im. Prezydenta Gabriela Narutowicza, członka rady zarządzającej '''[[Instytut Spraw Społecznych\|Instytutu Spraw Społecznych]]''', członka rady nadzorczej Towarzystwa Osiedli Robotniczych. Przedstawiciel rządu polskiego w Radzie Administracyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy. Za całokształt działalności społecznej w kraju, w obszarze państwowej opieki i ubezpieczeń społecznych Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1924), zaś w obszarze międzynarodowej polityki społecznej i gospodarczej Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1936). W czasie II wojny światowej, przebywając w Bernie był delegatem Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej na Portugalię, nieokupowaną część Francji i Szwajcarię. Po zakończeniu działań wojennych pozostawał w Stanach Zjednoczonych i w Genewie, będąc zaangażowanym w działalność '''[[Polski Czerwony Krzyż\|Polskiego Czerwonego Krzyża]]'''. Po powrocie z emigracji w grudniu 1946 mieszkał w Warszawie i do 1954 pracował jako rzecznik interesu publicznego przy Trybunale Ubezpieczeń Społecznych.

	Źródła: P. Grata, ''Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania, instytucje, działania'', Rzeszów 2013; S. Jankowski, ''Nowa organizacja inspekcji pracy'', „Praca i Opieka Społeczna” 1927, nr 4; S. Łoza, ''Czy wiesz kto to jest'', Warszawa 1938; A. Makowski, ''Jurkiewicz Stanisław'' [w:] ''Ministrowie Polski Niepodległej 1918-1945'', red. M. Baumgart, H. Walczak, A. Wątor, Szczecin 2001; G. Zackiewicz, ''Stanisław Jurkiewicz'' [w:] ''Premierzy i ministrowie Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1939'', Warszawa 2023		Źródła: P. Grata, ''Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania, instytucje, działania'', Rzeszów 2013; S. Jankowski, ''Nowa organizacja inspekcji pracy'', „Praca i Opieka Społeczna” 1927, nr 4; S. Łoza, ''Czy wiesz kto to jest'', Warszawa 1938; A. Makowski, ''Jurkiewicz Stanisław'' [w:] ''Ministrowie Polski Niepodległej 1918-1945'', red. M. Baumgart, H. Walczak, A. Wątor, Szczecin 2001; G. Zackiewicz, ''Stanisław Jurkiewicz'' [w:] ''Premierzy i ministrowie Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1939'', Warszawa 2023.

Jkinal: Utworzono nową stronę "'''Jurkiewicz Stanisław''' – ur. 10.03.1884 we Lwowie, zm. 30.05.1954 w Warszawie; działacz społeczny, prawnik, minister rządu. Absolwent gimnazjum w Przemyślu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Do 1914 pracował jako prawnik w Przemyślu. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, więzień rosyjskich obozów jenieckich. Zbiegł do Moskwy, gdzie brał udział w orga…"

2026-02-10T12:25:47Z

Utworzono nową stronę "'''Jurkiewicz Stanisław''' – ur. 10.03.1884 we Lwowie, zm. 30.05.1954 w Warszawie; działacz społeczny, prawnik, minister rządu. Absolwent gimnazjum w Przemyślu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Do 1914 pracował jako prawnik w Przemyślu. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, więzień rosyjskich obozów jenieckich. Zbiegł do Moskwy, gdzie brał udział w orga…"

Nowa strona

'''Jurkiewicz Stanisław''' – ur. 10.03.1884 we Lwowie, zm. 30.05.1954 w Warszawie; działacz społeczny, prawnik, minister rządu. Absolwent gimnazjum w Przemyślu. Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie, gdzie uzyskał stopień doktora praw. Do 1914 pracował jako prawnik w Przemyślu. W czasie I wojny światowej służył w armii austriackiej, więzień rosyjskich obozów jenieckich. Zbiegł do Moskwy, gdzie brał udział w organizowaniu kursów dla polskich urzędników sądowych i administracyjnych. Uczestnik prac Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego. Od kwietnia 1919 pracował w '''[[Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej|Ministerstwie Pracy i Opieki Społecznej]]''', gdzie został radcą ministerialnym, następnie naczelnikiem wydziału. W 1920 uczestniczył w wojnie z Rosją Sowiecką. Od października 1920 był dyrektorem Departamentu Opieki Społecznej oraz w 1921 dyrektorem Departamentu Ubezpieczeń Społecznych. W okresie 15.05.1926-13.04.1929 pełnił funkcję Ministra Pracy i Opieki Społecznej w kolejnych rządach Kazimierza Bartla i w rządzie Józefa Piłsudskiego. Pod kierownictwem S. Jurkiewicza dążono do przeprowadzenia reform w systemie ustawodawstwa pracy oraz przygotowano projekty w sprawie ujednolicenia systemu ubezpieczeń społecznych. Po zakończeniu pracy w rządzie, był notariuszem przy Wydziale Hipotecznym Sądu Okręgowego. W latach 1937-1939 był wiceprezesem Izby Notarialnej w Warszawie. W okresie międzywojennym angażował się w działalność społeczną. Pełnił funkcję przewodniczącego Polskiego Towarzystwa Reformy Mieszkaniowej, prezesa kuratorium Fundacji Domy Akademickie im. Prezydenta Gabriela Narutowicza, członka rady zarządzającej '''[[Instytut Spraw Społecznych|Instytutu Spraw Społecznych]]''', członka rady nadzorczej Towarzystwa Osiedli Robotniczych. Przedstawiciel rządu polskiego w Radzie Administracyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy. Za całokształt działalności społecznej w kraju, w obszarze państwowej opieki i ubezpieczeń społecznych Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (1924), zaś w obszarze międzynarodowej polityki społecznej i gospodarczej Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1936). W czasie II wojny światowej, przebywając w Bernie był delegatem Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej na Portugalię, nieokupowaną część Francji i Szwajcarię. Po zakończeniu działań wojennych pozostawał w Stanach Zjednoczonych i w Genewie, będąc zaangażowanym w działalność '''[[Polski Czerwony Krzyż|Polskiego Czerwonego Krzyża]]'''. Po powrocie z emigracji w grudniu 1946 mieszkał w Warszawie i do 1954 pracował jako rzecznik interesu publicznego przy Trybunale Ubezpieczeń Społecznych.

Źródła: P. Grata, ''Polityka społeczna Drugiej Rzeczypospolitej. Uwarunkowania, instytucje, działania'', Rzeszów 2013; S. Jankowski, ''Nowa organizacja inspekcji pracy'', „Praca i Opieka Społeczna” 1927, nr 4; S. Łoza, ''Czy wiesz kto to jest'', Warszawa 1938; A. Makowski, ''Jurkiewicz Stanisław'' [w:] ''Ministrowie Polski Niepodległej 1918-1945'', red. M. Baumgart, H. Walczak, A. Wątor, Szczecin 2001; G. Zackiewicz, ''Stanisław Jurkiewicz'' [w:] ''Premierzy i ministrowie Rzeczypospolitej Polskiej 1918-1939'', Warszawa 2023

Jurkiewicz Stanisław - Historia wersji

Jkinal o 12:25, 10 lut 2026