https://slownik.wtrosceorodzine.pl/index.php?action=history&feed=atom&title=Mejbaum_Antoni 2026-09-19T09:19:54Z Historia wersji tej strony wiki MediaWiki 1.42.7 https://slownik.wtrosceorodzine.pl/index.php?title=Mejbaum_Antoni&diff=675&oldid=prev 2026-09-10T04:42:24Z

<p>Import z Word: MN 5 - ready.docx</p> <p><b>Nowa strona</b></p><div>&#039;&#039;&#039;Mejbaum Antoni&#039;&#039;&#039; – ur. 10.02.1854 w Warszawie, zm. w 1916 we Lwowie; pedagog, pionier surdopedagogiki na ziemiach polskich. W latach 1874-1879 pracował jako dozorca w Instytucie Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie. W1879 rozpoczął pracę jako nauczyciel w [[Galicyjski Zakład dla Głuchoniemych we Lwowie|Galicyjskim Zakładzie dla Głuchoniemych we Lwowie]]. Od roku szkolnego 1893/94 pełnił funkcjękierownika Zakładu, w którym uczyło się wtedy ponad 70 dzieci. Przyczynił się do modernizacji placówki, czym zdobył miano jej najlepszego dyrektora. Celem podjętej misji jako dyrektora zakładu było umożliwienie niesłyszącym dzieciom dostępu do edukacji elementarnej i możliwości kształcenia.Po odbyciu 6-letniej edukacji w placówce, dziecko przechodziło pod opiekę rzemieślnika w celu kształcenia do zawodu i przystosowania do samodzielnego życia. Propagator zmian w postrzeganiu osób głuchoniemych w społeczeństwie. Edukował w zakresie szybkiego rozpoznawania głuchoty u niemowlęcia oraz udzielał wskazówek w zakresie właściwej formy opieki nad dzieckiem z tą niepełnosprawnością. Zajmował się badaniem dziejów opieki nad głuchoniemymi. Autor podręczników do nauki języka polskiego dla dzieci dotkniętych wadą słuchu: &#039;&#039;Krótki kurs nauki języka polskiego dla klasy II zakładu głuchoniemych&#039;&#039; (Lwów 1892) oraz &#039;&#039;Krótki&#039;&#039; k&#039;&#039;urs nauki języka polskiego dla klasy III Zakładu Głuchoniemych&#039;&#039; (Lwów 1892). Podręczniki miały zastosowanie praktyczne, korzystano z nich również w ośrodku warszawskim. Dokonał analizy funkcjonowania zakładu w pracy &#039;&#039;Kilka słów o głuchoniemych: rozwój Lwowskiego Zakładu dla tychże i jego potrzeby&#039;&#039; (Lwów, 1894) oraz artykule &#039;&#039;Krótki pogląd na rozwój lwowskiego zakładu dla głuchoniemych&#039;&#039; zamieszczonym w „Sprawozdaniuz czynności Galicyjskiego Zakładu Głuchoniemych we Lwowie za rok szkolny1893/94” (Lwów, 1894). Przyczynił się do założenia [[Bursy dla Głuchoniemych Terminatorów im. ks. Jakuba Falkowski we Lwowie|Bursy dla Głuchoniemych Terminatorów im. ks. Jakuba Falkowskiego we Lwowie]], która rozpoczęła działalność 1.09.1912. Placówka służyła pomocą w zakresie udzielania m.in. środków materialnych, porad oraz utrzymaniabyłym podopiecznym Zakładu. W związku z działaniami wojennymi, po 1914 dzieci i pedagogowie opuścili zakład. Placówka wraz z bursą zostały zarekwirowane do celów wojskowych, gdzie utworzono szpital wojskowy, zaś pewną liczbę dzieci (ubogie, sieroce) A. Mejbaum wraz z żoną objął prywatną opieką.Przebywając na emeryturze dożył chwili ponownego uruchomienia placówki końcem 1915. Za swój wkład w pomoc dzieciom z niepełnosprawnością słuchową w 1921 został pośmiertnie uhonorowany jako patron bursy.<br /> <br /> Źródła: M. Pękowska, &#039;&#039;Wprowadzenie do dziejów opieki nauczania dzieci głuchoniemych i niewidomych w Galicjiw latach 1830-1914&#039;&#039;, „Studia Pedagogiczne. Problemy Społeczne, Edukacyjne i Artystyczne” 1996, nr 11; M. Pekowska, &#039;&#039;Zakład dla głuchoniemych we Lwowie w latach 1914-1939&#039;&#039;, „Studia Pedagogiczne. Problemy Społeczne, Edukacyjne i Artystyczne” 2003, nr 14; T. A. Świderski, &#039;&#039;Antoni Mejbaum (1854-1916). Dyrektor Galicyjskiego Zakładu Głuchoniemych we Lwowie&#039;&#039;, „Surdus Historicus” 2018, nr 4.</div>

Jkinal