Hryniewicz Edward
Hryniewicz Edward – ur. 23.07.1906 w Petersburgu, zm. w 1942 w Oświęcimiu; działacz polityczny i społeczny, publicysta. W 1918 wraz z rodziną przeprowadził się do Polski. Od 1921 podejmował się drobnych prac zarobkowych. Dzięki samokształceniu mógł pracować samodzielnie jako elektromonter. Przewodniczący Miejscowego Komitetu Robotniczego Polskiej Partii Socjalistycznej w Hajnówce. Członek Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Białymstoku. Od 1933 mieszkał w Warszawie. Opowiadał się za skrajnie lewicowymi postulatami zakładającymi podjęcie rewolucyjnych środków oraz walką o „dyktaturę proletariatu”. Działacz Związku Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych Rzeczypospolitej. W 1933 kierownik Pierwszego Robotniczego Ośrodka Wychowania Fizycznego, ponadto kierował jego działem szkoleniowym. Autor cyklu artykułów o tematyce pedagogicznej w „Robotniku”. Uczestnik XXIII Kongresu PPS w 1934. Współautor Robotniczej Odznaki Sportowej. Jeden z inicjatorów powstania Robotniczego Towarzystwa Turystycznego powstałego w 1934 oraz Sekcji Polskiej Przyjaciół Przyrody. W Od 1935 kształcił się na Wydziale Pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej. Należał do Sekcji Społeczno-Oświatowej. Edukację ukończył w 1939. W 1935 wydał pracę Młodociani w Polsce poświęconą analizie funkcjonowania młodzieży w społeczeństwie. Członek Polskiego Komitetu Opieki nad Dzieckiem. Od 1936 redaktor „Życia Dziecka” (od 1938 „Życie Młodych”). Na łamach pisma były publikowane artykuły poświęcone problemom młodzieży: edukacyjnych, warunków życia, macierzyństwa, ubóstwa. Od 1936 pracował dla Instytutu Spraw Społecznych. W latach 1936-1938 w ramach działalności Związku Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych organizował Kursy Przodowników Turystyki Robotniczej. Pracował głównie z młodzieżą, organizował i kierował obozami turystycznymi letnimi i zimowymi w Bochotnicy, Glinniku Mariampolskim, Jaremczu oraz w Zakopanem. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 został członkiem Straży Obywatelskiej Warszawy. Działał w organizacjach konspiracyjnych: PPS Wolność, Równość, Niepodległość oraz Związek Walki Zbrojnej. W 1940 został aresztowany przez gestapo. Będąc w więzieniu na Pawiaku organizował dla współwięźniów wykłady i pogadanki o tematyce społecznej. 31.01.1041 wywieziony do obozu Auschwitz.
Źródła: J. Gaj, Zarys historii turystyki w Polsce, Warszawa 2003; E. Hryniewicz, Dzieci biedoty miejskiej, „Życie Dziecka” 1937, nr 5; E. Hryniewicz, Młodociani w Polsce, Warszawa 1935; Z. Kulczycki, Zarys historii turystyki w Polsce, Warszawa 1977; J. Ochyńska, Hryniewicz Edward [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. X, Wrocław-Warszawa-Kraków 1962-1964. - 356
