Jaroszewska Jadwiga

Jaroszewska Jadwiga – ur. 7.03.1900 w Piotrkowie Trybunalskim, zm. 10.11.1937 w Warszawie; zakonnica, działaczka społeczna, założycielka Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek. Wychowywana przez ciotkę Halinę Jaroszewską, właścicielkę szkoły koedukacyjnej w Piotrkowie Trybunalskim. W latach I wojny światowej włączyła się w pomoc przy prowadzeniu szpitala w szkole opiekując się rannymi. W 1917 ukończyła Gimnazjum Heleny Trzcińskiej, a także kurs pedagogiczny. Ponadto na własną rękę starała się prowadzić działalność charytatywną w mieście szukając osób potrzebujących. Od wczesnych lat młodości poświęcała swój czas pomocy osobom upadłym moralnie oraz niepełnosprawnym. Od 13.08.1920 do 20.09.1920 służyła jako sanitariuszka na oddziale chirurgicznym  w szpitalu wojskowym w Piotrkowie. Równocześnie pomagała kobietom trudniącym się prostytucją.  29.06.1921 rozpoczęła aspirat u Sióstr Zmartwychwstanek w Kętach. W 1922 odbyły się jej obłóczyny i przyjęła imię Wincenta. W 1923 skierowana do Warszawy, gdzie na Sewerynowie rozpoczęła swoją pracę jako wychowawczyni oraz nauczycielka matematyki na niższych kursach zakonnych. Prowadziła dwuklasową szkółkę dla chłopców, której celem było zapobieganie włóczęgostwu wśród małoletnich. 28.12.1925 otrzymała zwolnienie ze ślubów czasowych celem założenia nowego zgromadzenia. 6.01.1926 rozpoczęła pracę w szpitalu skórno-wenerycznym św. Łazarza w Warszawie.  Była dozorczynią  na oddziale dziewcząt przymusowo leczonych. Praca z potrzebującymi kobietami pracującymi jako prostytutki była początkiem założenia zgromadzenia świeckiego Samarytanek, którego została przewodniczącą. Zgromadzenie zostało zatwierdzone 13.03.1926 przez Ministerstwo Pracy i Opieki Społecznej. Jego celem była opieka nad chorymi w szpitalach epidemicznych, skórno-wenerycznych, urządzanie sal zajęć oraz domów pracy. Kobiety, które otrzymały pomoc od samarytanek miały możliwość zatrudnienia się jako pomocnice  służby szpitalnej. Od 1927 prowadziła zakład „Przystań” dla dziewcząt moralnie zaniedbanych i samotnych matek w Henrykowie. Od 1928 prowadziła pierwszy w Polsce zakład dla niepełnosprawnych intelektualnie chłopców w Karolinie, gdzie wprowadzano innowacyjne metody wychowawcze. 23.08.1930 Samarytanki zostały zatwierdzone jako związek religijny, którego przełożoną została J. Jaroszewska. Uroczyste erygowanie Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego odbyło się 8.12.1932. Od 1931 jego siedzibą był majątek ziemski Niegów („Samaria”). Do 1934 otworzono jeszcze 5 ośrodków, które prowadziły Samarytanki. W 1937 ze względu na stan zdrowia zrzekła się godności przełożonej generalnej.

Źródła: J. Bar, Polskie Zakony, „Prawo kanoniczne” 1961, nr 4; J. Bar, Rozwój stanów doskonałości w Polsce, VI Poczatki zgromadzenia sióstr bernardynek samarytanek, „Prawo Kanoniczne” 1967, nr 10; E. Dębowska, Rys życia m. Wincenty Jaroszewskiej założycielki sióstr benedyktynek samarytanek, Samaria 1966; H. Nowacki, Ś.p. Matka Wincenta Jaroszewska, „Hosanna” 1937, nr 6; R. Wojtczak, Matka Wincenta Jadwiga Jaroszewska – założycielka Zgromadzenia Sióstr Benedyktynek Samarytanek Krzyża Chrystusowego, w: A. Rzędowska, A. Warchulińska, R. Wojtczak, Piotrkowianki. Portrety kobiet niezwykłych, Piotrków Trybunalski 2028