Barański Rajmund
Barański Rajmund – ur. 31.08.1894 w Raciążu, zm. 22.05.1971 w Warszawie; lekarz pediatra, polityk. Absolwent gimnazjum w Płocku. W 1917 r. ukończył Wydział Lekarski na Uniwersytecie Kijowskim z odznaczeniem „cum exima laude”. Odbył służbę wojskową w armii rosyjskiej, praktykował zawód na stanowisku asystenta w Klinice Pediatrycznej w Kijowie. W latach 1919-1922 pełnił służbę w Wojsku Polskim jako lekarz wojskowy. 15.05.1922 rozpoczął pracę w Klinice Pediatrycznej Uniwersytetu Warszawskiego. Pełnił tam służbę jako lekarz, organizował także pediatryczną służbę zdrowia, odpowiadał za wszelkie zadania administracyjne placówki. W 1936 uzyskał stopień doktora medycyny. W swojej pracy naukowej skupiał się na opracowaniu optymalnych norm i warunków dla dobrego rozwoju dziecka obejmując takie tematy jak zdrowe odżywiane, wpływ środowiska, zasady higieny, przeciwdziałanie niedożywieniu, pielęgnacja chorych. Popularyzator wiedzy na temat warunków prawidłowego rozwoju dzieci, redaktor „Pediatrii Polskiej”, „Biblioteki Młodej Matki i „Rad Praktycznych”. Członek Państwowej Rady Zdrowia. W latach 1942-1945 pełnił obowiązki dyrektora Kliniki. Podczas Powstania Warszawskiego, pod pseudonimem „Rajmund” służył w oddziale „Bakcyl” – Sanitariacie Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej w zgrupowaniu „Chrobry II” (szpital VIII). Uczestnik pierwszego po wojnie międzynarodowego zjazdu pediatrów w Nowym Jorku w 1948 r. Uczestnik konferencji Międzynarodowego Towarzystwa Pediatrycznego poświęconej problemowi nauczania pediatrii w Europie. Twórca Instytutu Matki i Dziecka oraz jego dyrektor w latach 1948-1951. Członek Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia, Polskim Instytucie Żywienia i Żywności oraz Instytutu Matki i Dziecka. Od 1961 członek Rady Naukowej Polskiego Czerwonego Krzyża. Należał do Międzynarodowego Towarzystwa Pediatrycznego, honorowy członek Polskiego Towarzystwa Przeciwgruźliczego. Minister Zdrowia w latach 1956-1961. W tym czasie uchwalono ustawę przeciwgruźliczą, wprowadzono bezpłatne leczenie dla niemowląt oraz otwarto liczne placówki przeznaczone do leczenia najmłodszych. Prowadzono skuteczną kampanię promującą szczepienia co przyczyniło się do ogólnego poprawienia efektywności szczepień w Polsce. Współinicjator powstania Instytutu Pediatrii w Krakowie, zapoczątkował budowę Instytutu Żywienia i Żywności. W 1959 uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Autor 88 publikacji naukowych, w tym podręczników do pediatrii.
Źródła: I. Kanabus, Ci co odeszli…prof. Dr Rajmund Barański, „Kwartalnik Akademii Medycznej w Warszawie” 1971, nr 4; W. Kawalec, Krótka historia kardiologii dziecięcej, https://www.dzieci.ptkardio.pl/historia_kd.html, [dostęp 22.07.2024]; Rajmund Barański, https://www.1944.pl/powstancze-biogramy/rajmund-baranski,2056.html, [dostęp 22.07.2024]; J. Zakrzewski, Mówi dr Rajmund Barański Minister Zdrowia, „Przekrój” 1958 nr 37.
