Baudoin Gabriel Piotr

Baudoin Gabriel Piotr – ur. 5.04.1689 w Avesnes-sur-Helpe, zm. 10.02.1768 w Warszawie; francuski duchowny, filozof i działacz społeczny. Po odebraniu elementarnej edukacji wstąpił do gwardii przybocznej Ludwika XIV. W 1710 przystąpił do zgromadzenia Księży Misjonarzy św. Wincentego á Paulo, profesor seminarium duchownego w Auxerre. W 1717 wysłany na stałe do Polski. Zamieszkał w Warszawie, posługę wypełniał w kościele św. Krzyża. Profesor filozofii w seminarium świętokrzyskim, następnie teologii, dyrektor seminarium internum, prokurator prowincji a także asystent domu. Krzewiciel idei niesienia pomocy dzieciom opuszczonym, zwolennik ochronek i domów dla sierot. Sprzeciwiał się popularnym wówczas poglądom, iż możliwość oddania dziecka do opieki przyczyni się do demoralizacji społeczeństwa. Założyciel pierwszego w Polsce domu dziecka. Był to Dom Podrzutków w Warszawie utworzony w 1732, tymczasowo zlikwidowany w okresie bezkrólewia. Zakład otwarto na nowo w 24.08.1736, jako ochronka dla niechcianych niemowląt. Pomysłodawca pierwszego „okna życia”. Matka, która nie chciała lub nie miała możliwości utrzymać dziecka, kładła je na specjalnym kole obrotowym i pociągała za sznurek co miało zawiadomić dyżurujące siostry szarytki o pojawieniu się dziecka. W sytuacji przepełnienia szpitala dzieci powierzano opiece rodzinom włościańskim. W 1748 wraz ze Stanisławem Konarskim organizował loterię klasową na rzecz Collegium Nobilium oraz Domu dla Podrzutków. 24.06.1757 otworzył szpital dla ubogich, który w 1758 uzyskał status szpitala generalnego. Celem było przygarnięcie pod jeden dach jak najwięcej ludzi w niedoli. Do 1762 ukończono budowę placówki. W szpitalu funkcjonowała Rada Opiekuńcza, król przekazywał na działalność szpitala 2000 czerwonych złotych z żup bocheńskich i wielickich. Liczba podopiecznych wzrosła w latach 1736-1768 z 79 do 793, z czego ponad połowa to były dzieci. Szpital zatrudniał 11 sióstr, 3 kapłanów 2 lekarzy, 3 urzędników, ok. 40-50 mamek oraz 36 służących.

Źródła: A. Hanula, Gabriel Pierre Baudouin, czyli “wielki jałmużnik Warszawy” znad Sekwany, https://polskifr.fr/polska-we-francji/gabriel-pierre-baudouin-czyli-wielki-jalmuznik-warszawy-znad-sekwany/, [dostęp 23.07.2024];  M. Racław, Zinstrumentalizowane rodzicielstwo. Rodziny zastępcze – między usługą a odruchem serca. Perspektywa socjologiczna, Toruń 2017;  Rodzina zastępcza pomiędzy prawem, teorią a praktyką, red. M. Kordaczuk-Wąs, M. Wiktorowicz-Sosnowska, Wrocław 2018;  F. Śmidoda, Baudoin Gabrjel Piotr [w:] Polski Słownik Biograficzny. t. I, Kraków 1935.