Duński Czerwony Krzyż

Duński Czerwony Krzyż – duńska organizacja charytatywna działająca po II wojnie światowej na terenie Polski działała w ramach Rady Zagranicznych Towarzystw Charytatywnych w Polsce. Misja Duńskiego Czerwonego Krzyża rozpoczęła się 1.05.1945 i zakończyła 1.06.1948. Szefem misji w Polsce został profesor medycyny Johannes Thyssen. Szczególną rolę odgrywała również Helga Kristofennsen jako szefowa sekcji „Ratujcie Dzieci”. Głównym celem organizacji było świadczenie doraźnej pomocy medycznej potrzebującym, wprowadzanie nowoczesnych metod leczenia na miejscu, edukacja z zakresu higieny i zdrowia oraz tworzenie nowych ośrodków leczniczych. Duński Czerwony Krzyż ściśle współpracował z organizacją Danish Save the Children oraz Red Barnet, która zajmowała się przeważnie dostarczaniem odzieży i pożywienia potrzebującym. Wspólnie zorganizowano akcję dożywiania dzieci Gdańska-Wrzeszcza oraz zbiórkę pieniędzy w Danii dla polskich dzieci pn. „Szukamy ojców”. 1 maja 1946 DCK otworzył szpital w Makowie Mazowieckim. Założycielami byli J. Thyssen i Herbert Galvard. Znajdowało się tam miejsce na 50 łóżek, pracowało 2 duńskich lekarzy, 10 pielęgniarek, z czego 4 pochodziły z Danii. Szpital posiadał samochód terenowy do przewożenia chorych do placówki. Duński Czerwony Krzyż na terenie Polski udzielał także pomocy ambulatoryjnej w szkołach, prowadził masowe szczepienia dzieci i młodzieży oraz prowadził badania radiologiczne. Ponadto rozpoczęto produkcję szczepionki doustnej BCG przeciwko gruźlicznemu zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych,  na terenie Państwowego Zakładu Higieny w Warszawie oraz w filiach znajdujących się w Krakowie i Wrocławiu. Dzięki akcji szczepień, w okresie od maja 1947 do marca 1948, zaszczepiono 146 966 dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym. Przyczyniło się to do znacznego spadku zachorowań na najcięższą odmianę gruźlicy wśród najmłodszych. Do akcji Duńczyków przyłączyły się też takie organizacje jak UNICEF, Norweska Pomoc Europie i Szwedzki Czerwony Krzyż. Akcję prowadziło 17 Norwegów, 16 Duńczyków i 66 Polaków. Do 1949 przebadano ok. 5 mln dzieci, z czego szczepienia przyjęło ok. 1,7 mln.

Źródła: D. Budelewski, Odbudowa i rozwój społeczno-gospodarczy powiatu makowskiego w pierwszych latach Polski Ludowej, „Zeszyty Naukowe Ostrołeckiego Towatzystwa Naukowego” 2022, nr 36; A. Juźwik, Zagraniczna pomoc charytatywna dla dzieci w młodzieży w Polsce w latach 1945-1950, „Polska 1944/45 – 1989. Studia i Materiały” 2013, t. 11; U. Kozłowska, Opieka nad matką i dzieckiem w latach 1944-1948, „Polityka Społeczna” 2012, nr 7.