Dziarnowska-Ładoszowa Janina
Dziarnowska-Ładoszowa Janina – ur. 13.11.1903 w Makiejewce, zm. 22.12.1992 w Warszawie; działaczka społeczna i socjalistyczna, pedagog, publicystka, tłumaczka. Córka inżyniera Kazimierza Tołwińskiego i Marii z Makowskich. W 1918 zamieszkała z rodziną w Olkuszu, tam ukończyła szkołę średnią. Od 1919 mieszkała w Warszawie. Studentka Wydziału Pedagogicznego Wolnej Wszechnicy Polskiej w latach 1920-1925. Członkini Związku Studentów Wolnej Wszechnicy Polskiej protestującego przeciwko wojnie z Rosją. W latach 1921-1931 pracowała jako nauczycielka w szkole powszechnej w Markach pod Warszawą. Następnie zatrudniona w Głównym Urzędzie Statystycznym oraz Polskim Monopolu Spirytusowym. Od 1932 aktywnie działała w Robotniczym Towarzystwie Przyjaciół Dzieci oraz Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, gdzie współorganizowała kluby młodzieżowe. W ramach WSM działała również jako członkini Klubu Kobiet, który podejmował pracę oświatową i ogólnokształcącą, promował nowoczesne postawy obywatelskie, postawy dobrego współżycia sąsiedzkiego i uświadomienie polityczne. Klub rozpowszechniał także wiedzę z zakresu higieny pracy, ustawodawstwa pracy i opieki społecznej, organizowała wykłady dla lekarek na temat świadomego macierzyństwa. Od 1934 działaczka stowarzyszenia Szklane Domy, które skupiało lewicową elitę intelektualną i robotniczą Warszawy. Była to organizacja samopomocowa związana z Robotniczym Towarzystwem Przyjaciół Dzieci. Od 1936 członkini Komunistycznej Partii Polski, w 1937 została sekretarzem redakcji „Życie WSM”. Okres II wojny światowej spędziła w Warszawie. W 1945 przystąpiła do Polskiej Partii Robotniczej. W latach 1945-1946 pełniła funkcję członka zarządu Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej, następnie w latach 1947-1949 wchodziła w skład zarządu Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Od 1951 członkini Związku Literatów Polskich, w latach 1965-1972 zasiadała w Zarządzie Głównym Związku Literatów Polskich. W latach 1966-1971 wchodziła w skład Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Autorka powieści i tłumaczeń dzieł radzieckich.
Źródła: J. Dziarnowska, Jak przygotować w świetlicy materiały na Międzynarodowe Dzień Kobiet, „Świetlice Dziecięce” 1949, nr 3; J. Dziarnowska, E. Głębicka, Dziarnowska Janina, https://pisarzeibadacze.ibl.edu.pl/haslo/1902/dziarnowska-janina, (dostęp 16.10.2025); Pogadanka pierwszomajowa, „Świetlice Dziecięce” 1950, nr 4; Kto jest kim w Polsce 1984 – informator biograficzny, red. Lidia Becela, Warszawa 1984; Wspomnienia, „Życie Osiedli Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej” (numer jubileuszowy) 1962, nr. 1.
