Grochociński Marian

Grochociński Marian – ur. 10.12.1922 w Kotuni, zm. 11.09.1995 w Gdańsku; pedagog, pionier w przedmiocie pedagogiki wczesnoszkolnej, teoretyk wychowania w rodzinie. Do 1948 pracował jako nauczyciel. Uczył młodzież w szkole zawodowej i liceum pedagogicznym. Pracował również w studium nauczycielskim. W 1953 rozpoczął studia pedagogiczne na Uniwersytecie Warszawskim. Tytuł magistra pedagogiki uzyskał w 1955. Pracownik Katedry Pedagogiki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Gdańsku jako asystent prof. Romany Miller od 1960. Zainteresowania badawcze M. Grochocińskiego skupiały się na problematyce wychowania w rodzinie. Badał wpływ środowiska domowego dziecka na jego proces edukacyjny, dokonywał analiz podstawowych elementów lokalnego systemu wychowania dziecka. Jego badania miały na celu określenie znaczenia warunków społeczno-kulturowych na postępy w edukacji. Specjalista z zakresu problematyki czasu wolnego ucznia. Według M, Grochocińskiego głównymi formami wypoczynku dla dziecka powinny być: zajęcia twórcze, aktywność zawierająca działalność społeczną, rozwój kulturalno-naukowy oraz aktywność fizyczna. Środkami do osiągnięcia pełnego rozwoju miało być uczestnictwo w lekcjach majsterkowania, harcerstwo, członkostwo w zespołach amatorskich i kołach zainteresowań ale także czytanie książek i czasopism, chodzenie do kina i teatru ale także słuchania radia i telewizji. Ponadto ważne było podkreślenie wagi uprawiania sportu zespołowego i uczestnictwo w wycieczkach. Członek Zespołu Naukowo-Dydaktycznego Szkolnictwa Wyższego, ekspert ds. nauczania początkowego przy Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz członek Komitetu Redakcyjnego „Życia Szkoły”. Uczestniczył w badaniach tzw. centralnego problemu węzłowego w zakresie nauczania początkowego w latach 1961-1963. Zajmował się analizą budżetu dnia pracy i aktywności dziecka. W 1964 uzyskał stopień doktora, w 1969 został kierownikiem Zakładu Dydaktyki. Od 1981 kierownik Zakładu Nauczania Początkowego Uniwersytety Gdańskiego. Tytuł profesora uzyskał w 1990. Autor prac: Z badań nad oddziaływaniem szkoły i rodziny na czas wolny dzieci (1973), Potrzeba intensyfikacji opieki nad wolnym czasem ucznia (1976), Dom rodzinny a kultura czasu wolnego (1976), Kultura pedagogiczna rodziców (1979), Przygotowanie dzieci do racjonalnego wykorzystania czasu wolnego” (1979), Rodzina a czas wolny dziecka (1980), Podstawowe problemy pracy pedagogicznej w edukacji wczesnoszkolnej (1989).

Źródła: P. Kowolik, Grochociński Marian [w:] Słownik pedagogów polskich, red. W. Bobrowska-Nowak, D. Drynda, Katowice 1998; P. Kowolik, Trochę zapomniani pedagodzy, „Nauczyciel i Szkoła” 2009, nr 1-2; Kształcenie nauczycieli w Polsce Ludowej (1945-1975), red. , B. Nowecki, J. Jarowiecki, Z. Ruta, Kraków 1983; R. Tarczoń, Ogniska pracy pozaszkolnej a czas wolny młodzieży. Studium socjologiczno-pedagogiczne na przykładzie środowiska rybnicko-mikołowskiego, Katowice 2017; Wychowawca, nauczyciel, mistrz. O potrzebie mądrości, autorytetu i cnoty, red. B. Jędrychowska, Wrocław 2017.