Korniłowicz Władysław
Korniłowicz Władysław – ur. 5.08.1884 w Warszawie, zm. 26.09.1946 w Laskach; ksiądz rzymskokatolicki, działacz społeczny. W takcie edukacji szkolnej został wydalony z gimnazjum za obronę prawa do posługiwania się językiem polskim. Ostatecznie ukończył szkołę realną. W 1903 rozpoczął studia przyrodnicze na Uniwersytecie w Zurychu. W 1905 wstąpił do Seminarium Duchownego w Warszawie, skąd został skierowany w 1906 na studia filozoficzne i teologiczne w Fryburgu w Szwajcarii. 11.04.1912 przyjął święcenia kapłańskie w Krakowie. Kapelan Zakładu i Szkoły Gospodarczej Jadwigi Zamoyskiej w Kuźnicach. Współorganizował drużyny harcerskie, następnie drużynę zakopiańską. Po powrocie do Warszawy pracował w Kurii Warszawskiej. W 1918 był asystentem grupy dyskusyjnej „Kółko” adresowanej do młodzieży akademickiej i młodej inteligencji. W latach 1918-1921 pracował na froncie jako kapelan wojskowy, w warszawskiej Szkole Podchorążych oraz w garnizonie we Włocławku, gdzie ponadto pracował w seminarium duchownym wykładając liturgikę. W 1920 został kapelanem Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek Służebnic Krzyża i Towarzystwa Opieki nad Ociemniałymi. W latach 1922-1930 był dyrektorem Konwiktu Teologicznego przy Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1930 zamieszkał na stałe w Laskach. Pracował w tamtejszym Zakładzie dla Ociemniałych. Propagator rekolekcji zamkniętych, mających charakter wychowawczy oraz społeczny.Zaangażowany w organizację i działalność Biblioteki Wiedzy Religijnej. Redaktor kwartalnika „Verbum”, nawiązującego do społecznej nauki Kościoła Katolickiego. Pionier ruchu liturgicznego. W swoich publikacjach podkreślał wartości społeczne i wychowawcze liturgii. Propagator neotomizmu. Prowadził współpracę z m.in. Stowarzyszeniem Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie” oraz Stowarzyszeniem Młodych Ziemianek. Autor odczytanego w radio wezwania do katolików narodowości niemieckiejo przeciwstawienie się faszyzmowi, za co w czasie II wojny światowej zmuszony był ukrywać się w domach zgromadzenia na Lubelszczyźnie. Ukrywał się w Żułowie wraz z ewakuowanymi z Lasek dziećmi i siostrami zakonnymi. Nie zaprzestał prowadzenia działalności duszpasterskiej i rekolekcyjnej. Organizował studia tomistyczne dla sióstr i dla osób świeckich. W 1945 powrócił do Lasek, gdzie pozostał do swojej śmierci w 1946. We wrześniu 1978 rozpoczęto jego proces beatyfikacyjny.
Źródła: G. Antoniuk, Ksiądz Władysław Korniłowicz, https://www.muzeumzamoyskich.pl/ksiadz-wladyslaw-kornilowicz [dostęp: 1.08.2025]; D. Giebułtowicz, Współpracownicy m. Czackiej: ks. Władysław Korniłowicz, https://www.ekai.pl/wspolpracownicy-m-czackiej-ks-wladyslaw-kornilowicz/ [dostęp: 31.03.2023]; Ksiądz W. Mysłek, Kościół katolicki w Polsce w latach 1918-1939. Zarys historyczny, Warszawa 1966; R. Wiosek, Korniłowicz Władysław Emil [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XIV, Wrocław-Warszawa-Kraków 1968-1969; R. Wiosek, Ksiądz Władysław Korniłowicz – kapłan wśród ludzi, Laski-Warszawa 2009.
