Lachert Wacław
Lachert Wacław – ur. 2.02.1872 w Ostrogu, zm. 19.10.1951 w Warszawie; działacz społeczny, przemysłowiec. Ukończył IV Gimnazjum w 1889 i Szkołę Handlową Kronenberga w 1891 w Warszawie. Pracował w tajnej bibliotece w podziemiach Instytutu Oftalmicznego, wypożyczając książki robotnikom. Od 1892 pracował w warszawskiej ekspozyturze moskiewskiej fabryki włókienniczej Prochorowskaja Trechgornaja Manufaktura. W 1896 został zastępcą głównego księgowego w centrali w Moskwie, gdzie następnie w 1907 objął funkcję naczelnego dyrektora. W 1914 został prezesem zarządu wielkich zakładów prochorowskich. W 1916 zrezygnował z wykonywanej pracy i działał w moskiewskiej Polonii. Był prezesem m. in. Sokoła, Patronatu Harcerskiego, Polskiego Komitetu Pomocy Jeńcom Wojennym. W 1918 powrócił do Polski i zamieszkał w Warszawie. W latach 1918-1921 pełnił funkcję naczelnego dyrektora Państwowego Urzędu Zakupu Artykułów Pierwszej Potrzeby, następnie zakładał Towarzystwo Eksploatacji Soli Potasowych w Warszawie. W latach 1923-1924 odbudował cukrownię Guzów. W 1927 założył szkołę w Ciechankowie, a w 1928 kółko rolnicze. Od 1931 do 1932 naczelny dyrektor i prezes zarządu Zjednoczonych Zakładów Scheibler i Grohmann w Łodzi. W latach 1933-1934 przyczynił się do założenia kartelu włókienniczo-przędzalniczego w Łodzi. W 1935 został komisarzem rządu w Zakładach Żyrardowskich Hiellego i Dittricha. W 1937 przyczynił się do powstania Zjednoczenia Eksportowego Producentów Wyrobów Lniarskich. Od 1936 pracował w zarządzie Polskiego Czerwonego Krzyża. W czasie II wojny światowej pełnił funkcję prezesa zarządu Głównego Polskiego Czerwonego Krzyża w Lublinie, następnie po połączeniu Zarządów Głównych – Zarządu Głównego PCK w Warszawie. Kierowałdziałaniami pomocowymi na rzecz potrzebującej ludności. Odmawiał nawiązania współpracy z Niemieckim Czerwonym Krzyżem i udziału w akcjach propagandowych okupanta, mających polegać na wizytacji obozu jeńców w Murnau oraz wyjeździe do Katynia.Po zakończeniu działań wojennych, w 1945 został dyrektorem Centrali Tekstylnej w Łodzi. W latach 1946-1947 pracował jako rzeczoznawca do spraw włókienniczych w Okręgowym Urzędzie Likwidacyjnym w Szczecinie.
Źródła: Z. Abramek, Powstanie i działalność Polskiego Czerwonego Krzyża (1912-1951), Warszawa 2001; B. Chomątowska, Lachert i Szanajca. Architekci awangardy, Wołowiec 2014; A. Galos, Lachert Wacław [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XVI, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1971; E. Lachert-Stryjkowska, Okoliczności/Etapy powstania Dworu Lachertów [w:] Historia Rodu Lachertów i Reytanów, https://www.puchaczow.pl/asp/pliki/20160129_Lodowisko_Orlik/broszura.pdf [dostęp: 2.04.2023]; J. Szymoniczek, W cieniu wojny. Polski Czerwony Krzyż w latach 1945-1972, Warszawa 2016.
