Landau Ludwik
Landau Ludwik – ur. 31.05.1902 w Tomaszowie Mazowieckim, zaginął 29.02.1944 w Warszawie;ekonomista, statystyk, badacz stosunków społecznych. W 1924 ukończył studia na WydzialePrawa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1923-1928 pracował w Głównym Urzędzie Statystycznymw: Wydziale Spisów Ludności, Wydziale Statystyki Finansów i Samorządu, Dziale Badania Koniunktury Gospodarczej. Od 01.04.1928 pracował w Instytucie Badania Koniunktur Gospodarczych i Cen, skąd 19.05.1937 został zwolniony, wrócił do Głównego Urzędu Statystycznego. Od 1933 współpracował z Instytutem Gospodarstwa Społecznego. Autor licznych prac z zakresu dochodów społecznych, położenia ludności, dochodu narodowego, koniunktury gospodarczej, struktury społecznej i gospodarczej Polski, m. in. Płace w Polsce w związku z rozwojem gospodarczym (1933),Bezrobocie i stopa życiowa ludności dzielnic robotniczych Warszawy (1936),Szacunek dochodu społecznego w r. 1929 (1934), Dochód społeczny w r. 1933 i podstawy badań periodycznych nad zmianami dochodu (1935). Współautor prac Młodzież sięga po pracę (1938), Bezrobocie wśród chłopów (1939) itez programowych dla Komisji Centralnej Związków Zawodowych. Redaktor „Biuletynu Społecznego”. Działacz Towarzystwa Ekonomistów i Statystyków Polskich oraz Polskiego Towarzystwa Statystycznego. współpracował z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych i Komisją Centralną Związków Zawodowych. Po wybuchu II wojny światowej został członkiemStołecznego Komitetu Samopomocy Społecznej i Zarządu Miejskiego w Warszawie, uczestniczył w pracach dotyczących organizacji ewidencji uchodźców. Należał do kierownictwa nielegalnego Instytutu Gospodarstwa Społecznego, organizował badania dotyczące m.in. warunków bytu ludności, kosztów utrzymania. Inicjator gromadzenia dokumentacji w zakresie sytuacji społecznej i ekonomicznej pod okupacją niemiecką oraz opracowania „Małego Rocznika Statystycznego Ziem Polskich w latach wojny i okupacji”. Uczestniczył w tajnej pracy oświatowej prowadząc seminaria dotyczące problemów gospodarki planowanej. W latach 1940-1942 redagował pismo „Kronika Okupacji”. W Biurze Informacji i Propagandy Armii Krajowej przygotowywał sprawozdania na temat sytuacji gospodarczej Polski i Niemiec. W sierpniu 1940 zmuszony do przeprowadzenia się wraz z rodziną do getta, w listopadzie przeniósł się do warszawskich Włoch. Prawdopodobnie padł ofiarą dekonspiracji. 29.02.1944 wyszedł z domu bezpowrotnie, następnego dnia jego rodzina została aresztowana przez policję niemiecką.
Źródła: M. Drozdowski, Droga twórczości Ludwika Landaua, „Życie Gospodarcze” 1958, nr 37; W. Kula, Ludwik Landau, „Ekonomista” 1947, nr 1; Z. Landau, J. Tomaszewski, Landau Ludwik [w:] Polski Słownik Bibliograficzny, t. XVI, Wrocław-Warszawa-Kraków 1971; Słowo wstępne [w:] Ludwik Landau, Wybór pism, red. T. Szturm de Sztrem, W. Kula, M. Kalecki, Warszawa 1957; „Monitor Polski” 1932, nr 259, poz. 297; 122. rocznica urodzin Ludwika Maurycego Landaua, https://cbs.new.stat.gov.pl/zbiory/122-rocznica-urodzin-ludwika-maurycego-landaua [dostęp: 7.08.2025].
