Tekst źródłowy strony Bractwa trzeźwości po II wojnie światowej

'''Bractwa trzeźwości po II wojnie światowej''' – ośrodki powstałe w 1948 w parafiach na terenie Polski, w ramach akcji trzeźwościowej prowadzonej w czasie Wielkiego Postu przez '''[[Caritas po II wojnie światowej|Caritas]]'''. W 1947 Episkopat Polski wystosował list pasterski ''O palącej sprawie grozy alkoholizmu i pijaństwa'', dotyczący problemu rozprzestrzeniania się alkoholizmu w społeczeństwie oraz propozycji środków zaradczych. W ramach Krajowej Centrali „Caritas” działał Krajowy Referat Trzeźwości pod przewodnictwem ks. Antoniego Cząstki, zaś przy związkach diecezjalnych '''[[Caritas po II wojnie światowej|Caritas]]''' zawiązano referaty trzeźwości. Tworzenie bractw miało być odpowiedzią na potrzebę promowania idei trzeźwego stylu życia. Ponadto ich powstawanie miało stanowić formę pomocy dla osób dotkniętych chorobą alkoholową i tym samym zapobiegać demoralizacji polskiego społeczeństwa. Obok Tygodni Trzeźwości organizowanych przez '''[[Caritas po II wojnie światowej|Caritas]]''' w okresie wielkopostnym, bractwa trzeźwości miały być miejscami pracy społecznej dla osób pragnących włączyć się w ruch przeciwalkoholowy. W 1948 w okresie Wielkiego Postu, w celu realizacji przedsięwzięcia w 18 diecezjach powstało 146 nowych Bractw Trzeźwości, skupiających ok. 25 630 członków. Przy Bractwach Trzeźwości tworzono sekcje młodocianych, propagujące ideę trzeźwości. Uroczystość I Komunii Świętej miała być okazją do zainteresowania dzieci ideą trzeźwości. W 1948 akcję trzeźwości prowadziło 318 ośrodków. W 1948 w ramach akcji trzeźwościowej, w dniach 15-22.11 prowadzono zbiórkę pod hasłem „Zamiast na wódkę – na pomoc dla dzieci”. W ciągu 2 lat działalności założono 448 bractw, w których zrzeszonych było 119 000 członków. O osiągnięciach w obszarze zwalczania alkoholizmu dyskutowano podczas Konferencji diecezjalnych referentów trzeźwości 28.09.1949 w Krakowie. Podczas Zjazdu podjęto temat bractw trzeźwości z uwzględnieniem sekcji młodych. W 1950 doszło do likwidacji bractw i stowarzyszeń trzeźwościowych przez władze komunistyczne.

Źródła: A. Cząstka, ''Ruszyliśmy z martwego punktu (Sprawozdanie z wielkopostnej akcji trzeźwości w r. 1948)'', „Caritas” 1949, nr 40; H. Korża, ''Abstynencki ruch'' [w:] ''Encyklopedia katolicka'', t. 1, Lublin 1973; Tadeusz z grupy AA „Ster”, ''Historia AA w Polsce'', t. 1, Warszawa 2012; D. Zamiatała, ''Caritas. Działalność i likwidacja organizacji 1945-1950'', Lublin 2000; ''Z Polski. Krajowa Centrala „Caritas”. Konferencja diecezjalnych referentów trzeźwości'', „Caritas” 1949, nr 49.-