Łódzka Miejscowa Rada Opiekuńcza
Łódzka Miejscowa Rada Opiekuńcza – terenowa struktura Rady Głównej Opiekuńczej w Warszawie, powołana 16.02.1916 na plenarnym posiedzeniu Łódzkiej Okręgowej Rady Opiekuńczej, w celu świadczenia pomocy żywnościowej dla dzieci i młodzieży. Po likwidacji Głównego Komitetu Obywatelskiego miasta Łodzi, Rada objęła placówki edukacyjne i opiekuńczo-wychowawcze znajdujące się w Łodzi. Przewodniczącym organizacji został Leon Grohmann. Zadaniem ŁMRO było wspieranie instytucji dobroczynnych i prywatnych działających na rzecz dzieci i młodzieży na terenie Łodzi. Wsparcie obejmowało dożywianie, dotacje pieniężne, dary w naturze. Środki pieniężne przekazywano tanim kuchniom dla dzieci i młodzieży, ochronkom oraz schroniskom na posiłki, opiekę lekarską, obuwie, odzież, kolonie letnie. Działania były subsydiowane przez Radę Główną Opiekuńczą, pomoc w pozyskaniu środków świadczyły m.in. Komitet Poznański (Komitet Niesienia Pomocy Królestwu Polskiemu) i Komitet Veveyski (Generalny Komitet Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce), osoby prywatne, fundusz Laurence Alma-Tademy. Od marca 1916 do listopada 1917 Rada współfinansowała koszt bezpłatnych obiadów wydawanych dzieciom w tanich kuchniach na terenie Łodzi. 11-18.1916 ŁMRO włączyła się w Wielką Kwestę Ogólnokrajową „Ratujcie Dzieci”, zainicjowaną przez Radę Główną Opiekuńczą. Środki zebrane w Łodzi zostały rozdysponowane między łódzkie chrześcijańskie instytucje dobroczynne (ponad 35 tys. rubli) oraz żydowskie (ponad 19 tys. rubli). Kolejną kwestę zorganizowano 3-10.06.1917. W 1917 ŁMRO utworzyła Sekcję Opieki nad Dziećmi i Młodzieżą, która podjęła współpracę z 42 instytucjami. W ramach Sekcji działały: Komisja Pedagogiczno-Wychowawcza oraz Higieniczno-Lekarska. Założono Schronisko dla Sierot św. Jadwigi w Rudzie Pabianickiej oraz powołano Komisję „Wieś dla Dzieci”, organizującą schroniska letnie. Dla ochroniarek pracujących w placówkach znajdujących się pod opieką ŁMRO organizowano uzupełniające kursy pedagogiczno-wychowawcze. Placówki dotowane za pośrednictwem ŁMRO mogły korzystać z pomocy lekarza zatrudnianego przez Komisję Higieniczno-Lekarską. Wsparcia materialnego udzielano m.in. Patronatowi nad Dziećmi Rezerwistów Pozbawionymi Opieki Rodzicielskiej w Łodzi, Przytulisko dla Dzieci Wyznania Mojżeszowego. Oprócz świadczenia pomocy dzieciom i młodzieży, ŁMRO udzielała zapomóg pieniężnych instytucjom opiekującym się osobami dorosłymi na terenie Łodzi. Wsparcie finansowe udzielone Oddziałowi Tanich Kuchni Wydziału Niesienia Pomocy Biednym w Łodzi umożliwiło pokrycie kosztów posiłków dla rodzin robotniczych w tanich kuchniach związkowych. ŁMRO działała do likwidacji Rady Głównej Opiekuńczej w 1921.
Źródła: Archiwum Państwowe w Warszawie, Komisja Ratowania Dzieci Funduszu Amerykańskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie, sygn. 130/1; M. Przeniosło, M. Przeniosło, Rada Główna Opiekuńcza w latach I wojny światowej, Kielce 2018; J. Sosnowska, Inicjatywy opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze łódzkiej społeczności żydowskiej w latach I wojny światowej – Przytulisko dla Dzieci Wyznania Mojżeszowego, „Biuletyn Historii Wychowania” 2016, nr 34; J. Sosnowska, Opieka nad dziećmi w Łodzi w latach I wojny światowej, Łódź 2017; Wielka kwesta ogólnokrajowa „Ratujcie Dzieci”, „Gazeta Łódzka” 1916, nr 157.
