Barski Józef
Barski Józef – ur. 3.03.1898 w Warszawie, zm. 28.05.1990 w Warszawie; działacz społeczny i polityczny. Studiował na Uniwersytecie w Monachium. Należał do Związku Spartakusa. Za uczestnictwo w rewolucji listopadowej został wydalony do Polski. W 1921 rozpoczął pracę jako nauczyciel w Rypinie. W 1922 działał w polskim oddziale American Jewish Joint Distribution Comittee i w Centrali Towarzystw Opieki nad Sierotami i Dziećmi Opuszczonymi (Centos). Aktywnie w nich uczestniczył do 1939. Od 1922 działał w związkach zawodowych. Od 1923 należał do Komunistycznej Partii Robotniczej Polski. Był sekretarzem Wydziału Warszawskiego. Zajmował się pracą partyjną wśród inteligencji stołecznej. Od 1924 do 1928 studiował na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych Wolnej Wszechnicy Polskiej. W czasie II wojny światowej był członkiem kierownictwa Centosu. Współzałożyciel Polskiej Partii Robotniczej w getcie warszawskim. Od 1942 był czołowym działaczem Wydziału Opieki nad Dziećmi i Młodzieżą przy Żydowskiej Samopomocy Społecznej. W 1943 wraz z rodziną został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Bergen-Belsen. Współuczestniczył w utworzeniu Komitetu Więźniów Obozowych. Redaktor tajnej gazety obozowej „Tramwaj”. W 1945 po wyzwoleniu obozu powrócił do kraju. Został generalnym sekretarzem American Jewish Joint Distribution Comittee. Funkcję tę pełnił do 1950. Był członkiem Centralnego Komitetu Żydów w Polsce. Od 1950 do 1953 był naczelnym dyrektorem Powszechnej Kasy Oszczędności. Wicedyrektor Zakładów Przemysłu Cukierniczego im. 22 Lipca, od 1956 dyrektor. Od 1958 do 1961 radny Stołecznej Rady Narodowej. Członek Komisji Ekonomicznych Komitetu Centralnego i Komitetu Warszawskiego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Po przejściu na emeryturę w 1967 poświęcił się działalności społecznej. Członek Prezydium Zarządu Towarzystwa Wolnej Wszechnicy Polskiej, Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, Towarzystwa Naukowego Organizacji i Kierownictwa. Członek Rady Naukowej Żydowskiego Instytutu Historycznego. Wiceprezes a następnie prezes zarządu Żydowskiego Instytutu Historycznego. Od 1985 pełnił funkcję prezesa honorowego tej instytucji. Za swoją działalność społeczną uzyskał odznakę „Zasłużony Działacz Kultury”. W 1986 opublikował książkę „Przeżycia i wspomnienia z lat okupacji”, gdzie opisał jak m.in. jak funkcjonowała pomoc społeczna w czasie II wojny światowej. - 2383
Źródła: A. Grabski, Działalność komunistyczna wśród Żydów w Polsce (1944-1949), Warszawa 2004; Gitler-Barski Józef, Getto warszawskie- piekło w środku miasta, https://www.zapisyterroru.pl/dlibra/show-content?id=4383&navq=aHR0cDovL3d3dy56YXBpc3l0ZXJyb3J1LnBsL2RsaWJyYS9yZXN1bHRzP2FjdGlvbj1BZHZhbmNlZFNlYXJjaEFjdGlvbiZ0eXBlPS0zJnNlYXJjaF9hdHRpZDE9Nzcmc2VhcmNoX3ZhbHVlMT1JUE4rR0srMTk2JTVDJTJGNjg&navref=M2VoOzNkciB5cDt5YSB5dTt5Zg&format_id=5 [dostęp: 10.07.2024]; M. Horn, Wstęp [w:] J. Barski, Przeżycia i wspomnienia z lat okupacji, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1986; Pamiętniki z getta warszawskiego: fragmenty i regesty, oprac. M. Grynberg, Warszawa 1988.- 663
