Beluch-Beloński Józef
Beluch-Beloński Józef – ur. 14.02.1897 w Przemyślu, zm. 12.06.1985 w Warszawie; działacz społeczny i polityczny. Po ukończeniu nauczania elementarnego odbył praktyki pozłotniczo-malarskie u Ferdynanda Majerskiego w Przemyślu. Od wczesnej młodości zaangażowany w działalność ruchu socjalistycznego. Roznosił ulotki wyborcze, od 1913 działał w ruchu młodzieżowym. Jako czynny działacz Polskiej Partii Socjalistycznej zaangażował się w działalność ruchu robotniczego. W latach 1915-1920 pomocnik malarza, pracownik konserwacji żelaznych mostów kolejowych w dyrekcji lwowskiej i stanisławowskiej. Po 1918 inicjował powstawanie pierwszych organizacji zawodowych w Przemyślu. Delegat do Rady Kas Chorych w Przemyślu (od 1921). Pełnił funkcję sekretarza, wicekomisarza oraz komisarza Powiatowej Kasy Chorych Przemyśla i Dobromila (1927-1929). Członek Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS-Przemyśl, następnie wiceprzewodniczący Zarządu. Przewodniczący Miejskiego Komitetu PPS. Ponadto był członkiem Zarządu Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz wiceprzewodniczącym Zarządu Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. W 1930 został administratorem i kierownikiem spółdzielni „Dom Robotniczy” a także przemyskiej piekarni. Wydawca i redaktor „Nowego Głosu Przemyskiego”. Radny miasta Przemyśla w latach 1932-1939. Podczas kampanii wrześniowej był kierował ośrodkiem wypieku chleba dla wojska. 18.09.1939 internowany na Węgrzech, następnie przedostał się do Francji, później do Wielkiej Brytanii. Członek Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS za Granicą w latach 1940-1945. Członek II Rady Narodowej od 1942, prezes klubu PPS przy RN w latach 1942-1945. Zwolennik polityki Władysława Sikorskiego. Autor wniosku o zorganizowanie akcji edukacyjnej dla żołnierzy o szkodliwych skutkach szerzenia nastrojów antysemickich. W 1945 po powrocie do Polski zamieszkał w Warszawie. Prezes Centralnego Komitetu Opieki Społecznej w latach 1945-1949. Wiceprzewodniczący Wojewódzkiego Komitetu PPS w Warszawie w latach 1945-1948 oraz radny miasta Warszawy w latach 1947-1949. Poseł na Sejm Ustawodawczy z ramienia Stronnictw Demokratycznych. Zastępca przewodniczącego Komisji Pracy i Opieki Społecznej, członek Komisji Zdrowia. Był organizatorem i przewodniczącym Centralnego Komitetu Pomocy Zimowej w okresie od 1947 do 1949. W 1966 przeszedł na emeryturę.
Źródła: Depozyt Niepodległości. Rada Narodowa Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie (1939–1991), red. Z. Giżyński, P. Ziętara, Toruń 2018; J. Kowalska, Józef Beloński, także Józef Beluch-Beloński (1897–1985) [w:] Słownik biograficzny polskiego państwa na uchodźctwie, t. 1, red. Rabiński J., Dworski M., Lublin 2022; R. Turkowski, O Polsce na uchodźstwie. Rada Narodowa Rzeczypospolitej Polskiej 1939–1945, Warszawa 1997; D. Urzyńska, PPS na obczyźnie wobec ludności żydowskiej w latach II wojny światowej, „Słupskie Studia Historyczne” 1999, t. 7.
