Górski Ludwik

Górski Ludwik – ur. 1.05.1818 w Końskich, zm. 11.04.1908 w Warszawie; działacz społeczny, agronom. W 1837 rozpoczął samodzielną pracę w rodzinnym majątku w Woli Pękoszowskiej, gdzie w praktyce poznał i rozwijał zagadnienia związane z agronomią i ekonomią. W 1844 przeprowadził się do Uleńca, następnie w 1849 do Sterdynia. Sprzeciwiał się ustrojowi pańszczyźnianemu. Opowiadał się za uwłaszczeniem chłopów, racjonalnym organizowaniem i wzmocnieniem gospodarki rolnej, płatną robocizną, usprawnieniem stosunków agrarnych i unowocześnieniem gospodarstw rolnych, uregulowaniem stosunków czynszowych. Wszelkie zmiany agrarne miały być dokonywane przy uwzględnieniu warunków lokalnych. Dokonał jednej z pierwszych w kraju melioracji gruntów w majątku sterdyńskim, której efektem było utworzenie kilku nowych folwarków. Współzałożyciel „Roczników Gospodarstwa Krajowego”, na łamach których opublikował w 1849 swój pierwszy artykuł O obecnym stanie gospodarstwa wiejskiego w Rawskiem i dalszym jego kierunku. Kolejne prace z zakresu ekonomii rolnej to: Okręg czerski pod względem gospodraskim i przemysłowym (1851), Co nazywamy okupem pańszczyzny. Kilka uwag o dzierżawie wieczystej (1857), Uwagi nad obecnym stanem robotników wiejskich w Polsce (1960), Nasze błędy w gospodarstwie folwarcznym (1874).Jeden z założycieli Towarzystwa Rolniczego (1857-1861), gdzie współpracował z Adamem Goltzem nad ustawą organizacji. Od 1862 przewodniczący zarządu oddziału Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego w Siedlcach, zaś od 1890 prezes Towarzystwa. Członek lub przewodniczący wielu organizacji, m.in. Towarzystwa Akcyjnego Kolei Terespolskiej, Towarzystwa Kredytowego miasta Warszawy, członek Rady Opiekuńczej w Królestwie Polskim, prezes Towarzystwa Osad Rolnych, kurator Instytutu Św. Kazimierza, fundator domu Towarzystwa Pań Św. Wincentego a Paulo. Działał na rzecz rozwoju gospodarki i dobroczynności. Wspierał finansowo czasopismo „Biblioteka Warszawska”. Należał do przedstawicieli polskiej myśli konserwatywnej. Założyciel wielu fundacji kościelnych. Jeden z polskich twórców i realizator programu pracy organicznej. Zaangażowany w działalność mającą na celu tworzenie ochronek dla dzieci, jako instytucji dobroczynno-wychowawczych, czego wyrazem była także praca Ochronki wiejskie (1899). Uhonorowany przez Uniwersytet Jagielloński w Krakowie doktoratem prawa honoris causa za całokształt działalności w zakresie rolnictwa.

Źródła: L. Górski, Wybór pism Ludwika Górskiego: wydawnictwo jubileuszowe, Warszawa 1908; J. Jeziorański, Ludwik Górski, Warszawa 1902; Encyklopedya rolnicza wydawana staraniem i nakładem Muzeum Przemysłu i Rolnictwa w Warszawie, t. I, red. J. Aleksandrowicz, Warszawa 1896; K. Lepszy, Górski Kazimierz [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. VIII, Wrocław 1959; Ludwik Górski 1818-1908, http://www.polskietradycje.pl/postacie/widok/137 [dostęp: 22.02.2025].